edebiyat denince hakkaten ben de şöyle bir düşünürüm ve aklımda sadece o derste yapılan espriler ve geyikler kalmıştır. sevmem sevmedim hiç, ama hocalarımız da bize bunu bilerek davrandılar zorlamadılar fazla…hababam sınıfındaki gibi mefulu mefailin mefaa olaylarını hatırlıyorum mesela güzeldi aslında komikti

şiir açıklamalarına gelince sonuna kadar katılıyorum, hatta sırf bu yüzden çok sinsi bir şiir yazıp sınıfta hocaya okuyacaktım ve ondan yorumlamasını isteyecektim, sonra da kalkıp onun söylediklerinin tam tersini söyleyecektim ama hakkaten de onun anlayamadığı yorumlayamayacağı anlamlar içeren birşeyler yazacaktım ve amacıma ulaşacaktım
(olmadı sağlık olsun)

Osmanlı Ä°mparatorluÄŸuna gelince senin de dediÄŸin gibi öyle büyük ve görkemli bir devletti ki çöküşü bile 100 yıl sürüyor, çok ÅŸaÅŸalı muhteÅŸem gelmiÅŸ geçmiÅŸ en köklü devletlerden biriydi, pek nadirlerinden…tarihi bize anlatmıyorlardı ki sadece ezberliyorduk, padiÅŸah padiÅŸah vezir vezir bize anlatmaları lazımdı,,,,özellikle de yakın tarihimizi son derece ayrıntılı bir ÅŸekilde öğrenmeliydik, eksikliÄŸini kendimde ve birçok insanda farkediyorum.
çöküş dönemi derslerinde bizi teselli eden en güzel olay ise tekrar kazanılmaya başlanan savaşlar idi tekrar bağımsızlığa giden yol, bunu bilerek Çanakkale Sakarya ve diğer savaşları düşünerek geçerdi o çöküş dönemi dersleri,

çökelim olsun nasıl olsa sizi Ä°zmir de denize dökeceÄŸiz derdik…