At Gözlüğü Ya da At Şu Gözlüğü

Uyandığında hala başı ağrıyordu. Etrafına bakındı, hava kararmak üzereydi. İçeriye süzülen ışıktan anlamıştı bunu. Yavaşça kalktı yataktan, beyninin içi uğulduyordu. Çok kaçırdım yine, dedi. Bu şekilde uyanmaktan nefret ediyordu. Aslında son zamanlarda her şeyden nefret eder olmuştu. Nedenler, nasıllar kemiriyordu içini. Düşünüyordu, yalnızca düşünüyordu. Sonra da düşünmekten nefret ediyordu. Kahvesini alıp, pencerenin yanındaki sandalyeye oturdu. [...]