Tag Archives: ölüm

Uzay Boşluğuna Öğütler

Posted on 28 Ağustos 2010 by kalibre in Beyin Kıvrımları

Hayatın fehvasının tespiti güç, tespit sonrası eylem daha da güç. İdrak kanalları sabunlu suyla yıkanmalı insanın, şuur açık olacak ki irade tecelli etsin. Ne ben senin düşünmediğini düşündüm, ne de sen benden bir adım öndesin.Yan yanayız, ama kafan o kadar yukarıdaki bana bakarken, sanıyorsun dokunsan fezadasın,oysa bedenin bana bir pandik mesafesinde.

Biçimsiz İroni

Posted on 01 Temmuz 2010 by karakutu in İspitçilik

biçimsiz ironi ironi : kısaca aslında olduğu gibi görünmeyen şey anlamına gelir. Peki neden biçimsiz ironi başlığı atıldı konuya ? İroni kelimesinin kısaca açıklamasını yaptık, biçimsiz tanımını ise konuyu daha iyi anlatmak için ekledik. konumuz nedir ? Konumuz güncel olan her şey, malum PKK yanlısı bir parti kapatılıyor ve ortalık karışıyor, bilmem kimler dinleniyormuş, ergenekon [...]

Tek Kelimeden 3 Kelimeye

Posted on 29 Haziran 2008 by kalibre in Beyin Kıvrımları

Akıl=Herkeste olması gerek. Fikir=Ara ara belirir. Sevgi=En doğal dürtü. Nefret=En samimi duygu. Aile=Yaşam destek ünitesi. Dost=Cana,can katan. Üniversite=Ergenlik Sonrası Lise. Hayat=Benden bağımsız oyun. Ölüm=En bilinen gerçek. Doğum=Ve yarış başladı. Sevgili=İç titreten varlık. Ana=3 kelimeye sığmaz. Yarın=Sansürlü kısa film.

Anammm,85′liler Yaşlanıyoruz Ulan!

Posted on 04 Mayıs 2008 by kalibre in Aklıma Esti, En Köşeden Yazılar

14 Nisanda vizelerim başlamıştı,ayın 20′sinde dedem vefat etmiş,üzülmiyim diye bana söylemedeiler,sonradan öğrendim.Garipti yahu dedem,belki de herkesin dedesi gariptir.Yani yaşlılığın verdiği bir şey olabilir.Derler ya, “yaşlandıkça,çocuklaşıyorlar” falan..Üzücü bir durum.Biz de yaşlanıyoruz.Biz büyüdükçe,bizden büyük olanlar büyümüyor aslında,yaşlanıyorlar.Kolera’nın bir sözü vardı; “iki çocuğum olsa,aklım salıncakta sallanır/Büyümek istemiyorum,annem-babam yaşlanır” diye.E hakkatten öyle be. Dedem garipti dedim ya,bir sebebi vardı,hayatının [...]

Ölüm-Hüzün-Melankoli Ortaya Karışık

Posted on 28 Şubat 2008 by kalibre in Leyla'dan Mevlaya

Elimde bir derleme var,ölüm teması işlenmiş yazılar..Kimi bana ait,kimi başkalarına,çok güzel yazılar olduğundan değil,paylaşmak istediğim için aktarıyorum… Annemin Ölümünü tahayyül etmeye çalışmış ve ardından bunu yazmıştım: Kalabalıkla yaklaştık ölüler diyarına doğru…Tabuttan çıkan bedeni incetmeden mezara koymak ne kadar zordu..Bir de her gelen üzerine toprak atıyordu,ben atamam dedim,olmaz dediler,adettendir…Elime aldım küreği,başladım isteksizce toprak savurmaya..Küreği her sallayışta farklı bir anı canlandı gözlerimde..İlk nefesimde o benim yanımdaydı,son nefesinde ise ben onun yanında oldum..Bu bence kaderin [...]

Gündüz-Gece-Düşünce-Ölüm

Posted on 25 Aralık 2007 by kalibre in En Köşeden Yazılar

Ben de şöyle bir hissiyat hakim gündüzleri;günün akışı içinde ölüm fikri hiç aklımdan geçmiyor..Oysa gündüz dışarıdayken ölme ihtimalim,gece evde otururken ölme ihtimalimden daha fazla,ne biliyim,gündüz araba çarpar,belediyenin açtığı çukura düşebilirim,kopan elektrik kablosuna kafa atıp ölebilirim,bir maganda kurşununun adres sormaması sonucu “niyazi” olabilirim ama gece evde,aklıma gelen bi deprem bir de yangın..İşte buna rağmen gündüz ölmezmişim [...]