0-3 Yaş arası PARAZİT DÖNEMDİR..Dünyaya zerre katkımız yoktur.Tüketiriz,bol bol tüketiriz.Sıçarız,batırırız,ama ebeveynlerimiz buna bile bayılır,gülücükler eşliğinde kıçımızı temizler..Emeriz,süt emeriz,arada 2 gülücük atarız, “Hanıııımmm,koşşşş güldü,vallahi güldü” şeklinde evlere neşe katarız..En “emeksiz,yemek” dönemidir..Kıymeti bilinmelidir diycem ama,kıymet bilecek akıl yok  o zamanlar..Aslında “akıl yok” salakça bi süreç..
3-7 Yaş arası,HAYIRDIR DÖNEMİDİR..Otu-boku tanıma arzusuyla yanıp tutuşmaktayız..Sürekli sabit diske,yeni bilgiler atmaktayız..Fabrika çıkış [...]

Uzun zaman oldu yazmayalı be,bi sayıyım,(burda 20 saniye kadar düşündüm,ilkokuldan beri kafa matematiğe basmaz benim,3′le 7′yi çarpıcam diye az uğraşmamıştım,24 mü ne yapıyodu) 20 gün olmuş..
Çok bokumsu şeyler geldi başıma, herkesin başına gelebilir ve geliyor da ama müthiş egomdan dolayı, “ulan emrah bu sana yapılır mı beeaahh” iç sesleri fiştekliyor bünyemi..
Güzel şeyler de oldu..
1)Kırismıss,dolayısıyla koca [...]

Babadan oğula,nesilden nesile geçen yüzükler vardır ya,hani baba öleceğini hissedince “evlat bu yüzük bana babamdan,ona da dedemden kalmış,şimdi ben de sana veriyorum,güç yüzükte!” repliğiyle verdiği yüzük,lan hiç öyle bi olayımız olmadı,ne tırt bi sülaleymiş be bizimki
Bi kere de annem; amerikan filmlerindeki gibi “kalibre,hemen yukarı çık ve odanda bekle,seninle konuşucaz evlat” demedi,direk surata sille,e çocukluk dönemi [...]

İlkokul 5′te Anadolu Lisesi sınavına girmiştim,sonucu görünce,ailem bunu öğrenince bana çok kızacaklarını düşünmüş,çaresiz durumda olduğumu düşünmüştüm..Çaresiz değilmişim,o kadar da önemli değilmiş meğer,çaresi varmış,başka bir yol varmış..
Babam bildiğim kişi kansere yakalanmıştı,sadece 4 ayda ölüme götürdü onu bu illet,günden güne eriyordu,çaresizdim,elimden bir şey gelmiyordu ve de kimsenin elinden,o adam sadece benle özel bir konuşma yaptı,çare ondaymış meğer,dert [...]